Μαρία Νέτσικα: «Υπάρχουν πλέον εστιάτορες που γνωρίζουν κι από κρασί»

Συζητάμε με την καταξιωμένη χημικό-οινολόγο, δημοσιογράφο και συγγραφέα

Θεωρείται μια από τις κορυφαίες προσωπικότητες της ελληνικής οινοποιητικής βιομηχανίας. Οι παραγωγοί πίνουν …κρασί στο όνομά της και το Grill συζητάει μαζί της για την αμπελουργία, την οινοποίηση, τη μαζική εστίαση και τον τουρισμό, τους κρίκους δηλαδή  της αλυσίδας αξίας για τη χώρα μας.
Συνέντευξη στον  Θανάση Αντωνίου. Φωτογραφίες: Wine Plus, αρχείο Grill magazine

 

Στην παρουσίαση του βιβλίου της ‘Τα κρασιά της Ελλάδας / Discover Greek wine’ (Εκδόσεις Ιανός, 2019), οι καλεσμένοι οινοπαραγωγοί χαρακτήρισαν τη Μαρία Νέτσικα κομμάτι της αναγέννησης του ελληνικού οίνου κι απέδωσαν σε αυτή τη δραστήρια γυναίκα μερίδιο από την ακτινοβολία που έχει στις μέρες μας το ελληνικό κρασί.

Είτε αρθρογραφώντας, είτε διοργανώνοντας οινικές εκδηλώσεις, είτε συμμετέχοντας σε γευσιγνωσίες και προωθητικές ενέργειες, έχει συνδέσει την παρουσία της με το ελληνικό κρασί και την προσπάθεια να βγει η χώρα με αξιώσεις στη μεγάλη παγκόσμια αγορά. Με αφορμή την ανανεωμένη επανέκδοση ενός από τα πιο σημαντικά βιβλία της, είχαμε την ευκαιρία να ζητήσουμε τη γνώμη της για μια σειρά σημαντικά ζητήματα του ελληνικού οίνου.

Grill | Τελευταία είχαμε κάποιες θετικές αλλαγές στη φορολογία του οίνου. Τι γνώμη έχετε εσείς;

Μαρία Νέτσικα | Η άρση της συγκεκριμένης φορολογίας σαφώς είναι κάτι προς τη θετική κατεύθυνση. Αυτή καθεαυτή όμως η επιβάρυνση δεν είναι η μόνη που έχουν υποστεί τα οινοποιεία τα τελευταία χρόνια. Η δημιουργία της φορολογικής αποθήκης, η ογκομέτρηση της αποθήκης,  ο μεγάλος αριθμός των εγγράφων που καλούνται να συμπληρώνουν τα οινοποιεία καθημερινά και η διαφορετική, σε ορισμένες περιπτώσεις, συμπλήρωσή τους ανά περιοχή ή/και οινοποιείο, καθώς και άλλα μέτρα, είναι κόστη που δεν ‘εξαφανίζονται’, δεν φεύγουν από τη μια στιγμή στην άλλη. Στην ουσία λοιπόν, δεν έχει ακόμη αποσοβηθεί το πρόβλημα που προέκυψε από τη θέσπιση αυτής της φορολογίας.

Ορισμένοι εστιάτορες παραπονιούνται ότι οι οινοποιοί έχουν αυξήσει τις τιμές των προϊόντων τους. Κάντε μας ένα σχόλιο.

Εκείνο το οποίο συνέβη είναι ότι, από την αρχή της κρίσης, τα οινοποιεία ανταποκρίθηκαν αμέσως εξορθολογίζοντας κατά κάποιο τρόπο τιμές που μπορεί να ήταν κάπως υψηλές. Ή κυκλοφόρησαν πιο οικονομικές ετικέτες, έτσι ώστε οι εστιάτορες ή το λιανεμπόριο – όποιο ήταν το τελικό σημείο πώλησης- να έχουν δυνατότητα επιλογής. Εξαιρώ ίσως κάποιες top ετικέτες και κάποιες οινοποιητικές περιοχές όπως η Σαντορίνη όπου η πρώτη ύλη είναι τόσο λίγη και τόσο μικρή η παραγωγή… Πολλοί επαγγελματίες στην εστίαση, ειδικά οι ιδιοκτήτες των wine bar άρχισαν να προσφέρουν κρασιά σε ποτήρι, μια ενέργεια που αρέσει στους καταναλωτές και την αγκάλιασαν αμέσως. Η τελική τιμή του κρασιού που θα προσφερθεί στον καταναλωτή, επηρεάζεται τόσο από τον οινοποιό όσο και από τον εστιάτορα, έτσι λοιπόν πρέπει και ο εστιάτορας να ανταποκριθεί μειώνοντας τις τιμές. Πρέπει κι αυτός να συνδράμει…

Όλο και περισσότεροι εστιάτορες στην Ελλάδα ενδιαφέρονται και μαθαίνουν περισσότερα για το κρασί, μέσα από εκπαιδευτικά προγράμματα ή σεμινάρια. Φωτογραφία: το εστιατόριο Chefi, στο Χαλάνδρι.

 

Είστε ικανοποιημένη από το αποτέλεσμα;

Δεν μπορώ να πω ότι είμαι ικανοποιημένη, αυτό που μπορώ να σας πω αυτή τη στιγμή είναι ότι έχουν γίνει σε πολλές περιπτώσεις πολλές καλές κινήσεις. Από τους οινοποιούς έχουν γίνει- αυτό είναι σίγουρο. Υπάρχουν κρασιά εξαιρετικής ποιότητας και πολύ ικανοποιητικής τιμής που μπορούν να επιλεγούν από τους καταναλωτές σήμερα στη χώρα μας.

Τα τελευταία χρόνια καταγράφεται εντυπωσιακή ενασχόληση του μέσου Έλληνα πολίτη με την γαστρονομία. Τι συμβαίνει όμως με το κρασί;

Το ενδιαφέρον για το κρασί βαίνει αργά αλλά σταθερά αυξανόμενο τα τελευταία 30 χρόνια, τουλάχιστον όσο ασχολούμαι με το ελληνικό κρασί. Όλο και περισσότερο βλέπουμε Έλληνες, ειδικά νέος κόσμος, να έρχεται σε οινικές εκδηλώσεις, να θέλει να μάθει, να δοκιμάζει, να συζητάει για το κρασί. Χωρίς να έχει ‘ελιτίστικη’ προσέγγιση. Το κάνουν για να βελτιώσουν την καθημερινότητά τους κι όχι για να κάνουν τον ‘έξυπνο’ στους φίλους τους… Αυτό συνεχίζει να συμβαίνει, ίσως όχι με τον εκρηκτικό τρόπο που έγινε με τη γαστρονομία η οποία όπως και να το κάνουμε υποστηρίχθηκε από την τηλεόραση. Αυτό που συμβαίνει στο κρασί είναι όμως πιο αυθεντικό…

Τελευταία παρατηρείται στροφή προς τις εθνικές κουζίνες. Αυτή η  στροφή ευνοεί ή όχι την κατανάλωση εμφιαλωμένου οίνου;

Οι εθνικές κουζίνες προωθούν το ελληνικό κρασί. Έχουμε πολλά ελληνικά κρασιά τα οποία συνδυάζονται εξαιρετικά με πιάτα από εθνικές κουζίνες. Το ίδιο συμβαίνει και στο street food, απλώς στην Ελλάδα δεν το έχουμε ακόμα συνηθίσει. Ας ακολουθήσουμε το παράδειγμα των Ισπανών και των Ιταλών, όπου σε όλα τα tapas bar και τα pinchos bar υπάρχει κι ένα ποτήρι κρασί. Αυτό θα είναι εξαιρετικό και προς ευχαρίστηση όλων όσων συμμετέχουν στο κύκλωμα του κρασιού.

Στιγμιότυπο από την παρουσίαση του βιβλίου της Μαρίας Νέτσικα στον Ιανό της Αθήνας. Από αριστερά: Μερόπη Παπαδοπούλου (δημοσιογράφος-διευθύντρια περιοδικού Οινοχόος), Γιώργος Σκούρας (οινολόγος/οινοποιός-πρόεδρος Συνδέσμου Ελληνικού Οίνου), η Μαρία Νέτσικα, ο  Απόστολος Μούντριχας, (οινοποιός Κτήμα Αβαντίς), η Μαρία Τζίτζη (χημικός/οινολόγος-συγγραφέας) και ο συντονιστής της εκδήλωσης Νίκος Θρασυβούλου (δημοσιογράφος).

 

Υπογράφτηκε πρόσφατα Κοινή Υπουργική Απόφαση  για τη στήριξη της ενημέρωσης των σεφ και των επαγγελματιών της μαζικής εστίασης σε θέματα οίνου. Ποια είναι η εικόνα που έχετε αναφορικά με τις γνώσεις που έχουν οι επιχειρηματίες της εστίασης και οι σεφ;

Κι εδώ έχουν γίνει φοβερά βήματα: έχουμε πλέον εστιάτορες που παρακολουθούν σεμινάρια, θέλουν να πάρουν πτυχία, απασχολούν άτομα που έχουν κάποια αντίστοιχη γνώση για το κρασί μετά από εκπαίδευση. Είναι μειοψηφία ακόμα αλλά πρέπει να κάνουμε υπομονή για να δούμε το φαινόμενο να εξαπλώνεται. Είναι πάντως σαφές ότι θα υπάρξουν χώροι εστίασης στο άμεσο μέλλον που η κατανάλωση κρασιού θα δικαιολογήσει την πρόσληψη ενός ειδικού στο κρασί.

Ποια είναι η αντίστοιχη εικόνα στο εξωτερικό;

Υπάρχουν κάποιες παραδοσιακές οινοπαραγωγές χώρες όπως η Ιταλία, η Γαλλία και η Ισπανία στις οποίες η κουλτούρα του κρασιού διαχέεται σε όλα τα στρώματα που πληθυσμού, πόσο μάλλον στους επαγγελματίες της εστίασης. Εκεί, χωρίς να σημαίνει ότι έχουν πτυχία, γνωρίζουν καλά τα κρασιά της περιοχής τους και συνολικά τα κρασιά που σερβίρουν. Εδώ στην Ελλάδα, είναι ευχάριστο το ότι σχεδόν σε κάθε περιοχή της χώρας – έξω από την Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και τις μεγάλες πόλεις- μπορούμε να βρούμε ένα ή δύο εστιατόρια όπου ο εστιάτορας γνωρίζει και  μπορεί να μας προτείνει κάποια τοπικά κυρίως κρασιά. Αυτό πρέπει να γενικευτεί· έχουμε δρόμο μπροστά μας. Η Εθνική Διεπαγγελματική Οίνου προσπαθεί να ‘τρέξει’ προγράμματα για την εκπαίδευση των επαγγελματιών.

Τελευταία ‘κινούνται’ στην Ελλάδα πρωτοβουλίες όπως το Attica Food & Wine Experience. Βλέπετε μέλλον σε αυτές τις προσπάθειες;

Η επιτόπια εστίαση στις διάφορες οινοποιητικές ζώνες της Ελλάδας μπορεί να βοηθηθεί πάρα πολύ από αυτές τις πρωτοβουλίες γιατί όταν κανείς επισκεφτεί μια περιοχή κι ένα οινοποιείο, μετά θα πρέπει να πάει κάπου για φαγητό. Και να διανυκτερεύσει ενδεχομένως… Οι Δρόμοι του Κρασιού είναι ένα τουριστικό προϊόν που περιλαμβάνει τους πάντες. Με κέντρο και άξονα το κρασί, αναπτύσσονται και πολλοί άλλοι τομείς, η εστίαση, τα παραδοσιακά τρόφιμα σε επίπεδο παραγωγής και εμπορίας, τα ξενοδοχεία, ο πολιτισμός. Πρέπει όμως να γίνει συνείδηση και στους ξενοδόχους κάθε αμπελουργικής περιοχής, ώστε να συμβάλουν κι αυτοί σε αυτό το δίκτυο. Δεν είναι προφανές, αλλά από την εποχή που ξεκίνησαν οι Δρόμοι του Κρασιού στην Βόρεια Ελλάδα την περίοδο 1993-94, έχουν γίνει πάρα πολλά βήματα. Μπορεί το επίπεδο στο οποίο έχουμε φτάσει να μην είναι ακόμα αυτό που θέλουμε, έχουν γίνει όμως πολλά βήματα -τα βασικά- κι έτσι θεωρώ ότι θα εξελιχθούν μελλοντικά με μεγαλύτερες ταχύτητες.


Μαρία Νέτσικα

Είναι χημικός-οινολόγος, δημοσιογράφος οίνου και συγγραφέας. Δημιούργησε την εταιρεία οινικής επικοινωνίας, προβολής και προώθησης Wine Plus, ανάμεσα στις δραστηριότητες της οποίας είναι η διοργάνωση του Χάρτη των Γεύσεων, της σημαντικότερης οινικής εκδήλωσης στη Βόρεια Ελλάδα, η λειτουργία του Wine Club Thessaloniki ’96, μιας από τις μακροβιότερες λέσχες κρασιού στην Ελλάδα, η πραγματοποίηση σεμιναρίων και εξειδικευμένων γευστικών δοκιμών, η παρουσίαση οινοπαραγωγών και αμπελουργικών περιοχών, η διοργάνωση γαστρονομικών δείπνων και οινογαστρονομικών περιηγήσεων κ.ά. Είναι επίσης μέλος της Ένωσης Ελλήνων Δημοσιογράφων Οίνου, συνεργάτης σε ποικίλα περιοδικά και websites, μεταξύ των οποίων και το εκπαιδευτικό τμήμα του www.wineplus.gr, ενώ συμμετέχει σε διεθνείς διαγωνισμούς οίνου ως γευσιγνώστρια-κριτής. Έχει συγγράψει τα βιβλία: Ημερολόγιο 2004: Η απόλαυση του κρασιού (2003), Τα μυστικά του κρασιού (2005), Τα κρασιά της Ελλάδας (2006) και Το ημερολόγιο της γεύσης: 2012 (2011), που κυκλοφόρησαν από τις εκδόσεις IANOS.

You might also like