Ο Μεσσήνιος αμπελουργός Νίκος Γκότσης στο TheGrill

«Το ελληνικό κρασί έχει μέλλον»

Ο Μεσσήνιος αμπελουργός και οινοποιός, τον οποίο συναντήσαμε πρόσφατα στην Καλαμάτα, μας εξηγεί πως μια οινική παράδοση 120 χρόνων μπορεί να είναι φρέσκια, γευστική και γοητευτική εν έτει 2023.
Συνέντευξη & φωτογραφίες: Θανάσης Αντωνίου

 

O Νίκος Γκότσης από τα Διόδια (Λόι) Μεσσηνίας δραστηριοποιείται στην αμπελουργία και την οινοποιία από το 2000. Η οικογένειά του όμως καλλιεργεί αμπέλια κι εμφιαλώνει κρασί εδώ και 120 χρόνια. Ο ίδιος ήταν (και παραμένει όπως τονίζει…) αγρότης καθώς ήδη καλλιεργεί ελαιόδεντρα, σκέφτηκε όμως πριν από περίπου 20 χρόνια να αναβιώσει την οικογενειακή οινοποιητική παράδοση που είχε για ένα διάστημα ατονήσει.

Εάν συναντούσατε τον προπάππου σας, τι θα του λέγατε;

«Θα του έλεγα ότι νιώθω θαυμασμό για ότι είχε κάνει. Ο Αθανάσιος (Νάσος) Γκόστης έφτασε στο χωριό μας το Λόι το 1890 από ένα ορεινό χωριό της Μεσσηνίας, δημιούργησε μια μεγάλη περιουσία, έφτασε στο σημείο να κάνει εξαγωγές λαδιού στην Αμερική. Θα του φίλαγα το χέρι! Είμαι η κληρονομιά του. Αν δεν ήταν αυτός, εγώ δεν θα ήμουν αυτό που είμαι σήμερα»

Αυτή τη στιγμή διαθέτει ιδιόκτητους αμπελώνες έκτασης 40 στρεμμάτων στους οποίους καλλιεργεί ασύρτικο και Sauvignon και παράγει περίπου 750.000 φιάλες εμφιαλωμένου οίνου τον χρόνο. Το κρασί του διανέμεται στην εστίαση, η οποία αποτελεί τον κύριο πελάτη του ενώ σημαντικός αριθμός φιαλών διακινείται στο μικρό λιανεμπόριο και σε επιλεγμένες κάβες ανά την επικράτεια. Παράλληλα το οινοποιείο έχει πραγματοποιήσει και τις πρώτες του εξαγωγές, στις ΗΠΑ, την Κόστα Ρόκα και την Αυστρία.

Εξαγωγές; Ναι!

Το οινοποιείο παράγει μεγάλη γκάμα προϊόντων από κρασιά για το ευρύ κοινό της εστίασης και της τοπικής αγοράς (η σειρά Ψαθί). Διακινεί επίσης τη  σειρά Διόδια, η οποία περιλαμβάνει τρία κρασιά: ένα Μοσχάτο Ρίου από την Αχαΐα, έναν Αυγουστιάτη ημίξηρο κι ένα κόκκινο Cabernet με Syrah. Η σειρά Νάσος η οποία έλαβε το όνομά της από τον προπάππου του Νίκου Γκότση ο οποίος ήταν κι εκείνος οινοποιός περιλαμβάνει τρία κρασιά: ένα 100% Μοσχοφίλερο από την Τρίπολη, και δυο Αγιωργίτικα κόκκινο και ροζέ από την Νεμέα.

Η premium κατηγορία του Οινοποιείου Γκότση περιλαμβάνει δύο σπουδαία κρασιά: το Τρείς Κόρες ( ροζέ Merlot) και το Δύο Κόσμοι (ασύρτικο) το οποίο κυκλοφορεί πάντα τρία χρόνια μετά την παραγωγή του. Οινολόγος της εταιρείας είναι η Ιωάννα Δαβλέρη. Συναντήσαμε τον παραγωγό κι είχαμε την ευκαιρία να δοκιμάσουμε τα κρασιά του στο πλαίσιο του συνεδρίου ‘Messinia Forum’ το οποίο πραγματοποιήθηκε στις αρχές του 2023 στην Καλαμάτα, ταυτόχρονα όμως του θέσαμε ορισμένες ερωτήσεις για την κατάσταση που επικρατεί στην αγορά.

Ο Νίκος Γκότσης και τα
κρασιά του στο Messinia
Forum, στην Καλαμάτα,
αρχές του 2023

Ξεκινάμε από το θετικό στοιχείο που ανακοίνωσε ο ΣΕΟ, ότι η ελληνική φιάλη πωλείται πλέον στις διεθνείς αγοράς αυξημένη κατά 10-15% σε σχέση με παλαιότερα. «Η αλήθεια είναι ότι δεν γνωρίζω καλά το θέμα των εξαγωγών διότι αυτό το διάστημα κάνω τα πρώτα βήματά μου. Θεωρώ ότι έχει αναβαθμιστεί το ελληνικό κρασί τα τελευταία χρόνια, απαιτούμε πλέον καλύτερες τιμές και καταλαμβάνουμε μεγαλύτερο χώρο στο διεθνές εμπόριο. Θεωρώ ότι ήρθε η ώρα να πάρουμε την υπεραξία που αρμόζει στο ελληνικό κρασί» μας λέει και συμπληρώνει: «Είναι κάποιες ποικιλίες που μας βοηθάνε πάρα πολύ, όπως το ασύρτικο, το μοσχάτο, το μοσχοφίλερο, ποικίλες που δεν βρίσκονται σε άλλες χώρες».

Πανδημία: Μια αφορμή…

Κατά τη διάρκεια της πανδημίας ο Νίκος Γκότσης αντιμετώπισε αρκετά προβλήματα καθώς όπως διευκρινίζει δεν ήταν ‘στημένος’ σε όλη την Ελλάδα. «Είχα μόλις ξεκινήσει δημιουργώντας τμήμα marketing και φτιάχνοντας μακέτες. Ετοιμάστηκα για τη σεζόν, είχα μάλιστα μιλήσει και με χονδρεμπόρους για διανομή σε όλη την Ελλάδα, πράγματα που δυστυχώς δεν μπόρεσα να υλοποιήσω» μας λέει, σπεύδει όμως να επισημάνει ότι στην Μεσσηνία η παρουσία του ήταν απολύτως θετική. «Η πανδημία είχε ως αποτέλεσμα να ανέβει η Μεσσηνία ως τουριστικός προορισμός, καθώς ήταν ένας κοντινός προορισμός που μπορούσε να έρθει κανείς με το αυτοκίνητό του χωρίς να συνωστιστεί σε αεροπλάνα ή πλοία. Πολύς κόσμος γνώρισε τότε τη Μεσσηνία, το καλοκαίρι του 2020 και του 2021. Ο τουρισμός και η εστίαση πήγαν πολύ καλά στις δύο αυτές, μικρές βέβαια σε διάρκεια, τουριστικές σεζόν» μας λέει ο Μεσσήνιος παραγωγός.

Ελληνικός αμπελώνας

Ζητάμε από τον συνομιλητή μας τη γνώμη του για τη σημερινή εικόνα του ελληνικού αμπελώνα ο οποίος, όπως είναι γνωστό, υπέστη ‘βάρβαρες’ παρεμβάσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση στο παρελθόν, χωρίς το ελληνικό κράτος να αντισταθεί τότε στον βαθμό και με τον τρόπο που έπρεπε. «Ο ελληνικός αμπελώνας έχει, ευτυχώς, επανασυσταθεί αλλά θεωρώ ότι έχουν γίνει κάποια λάθη: εκριζώθηκαν αμπελώνες και δόθηκαν στη συνέχεια χρήματα για να φτιαχτούν νέοι αμπελώνες αλλά φυτεύτηκαν κυρίως ξένες ποικιλίες. Βέβαια το δικό μας Cabernet στη Μεσσηνία λόγω του Ιονίου δίνει εξαιρετικά κρασιά τα οποία ανταγωνίζονται αντίστοιχα διεθνή, αλλά δεν γίνεται να έχουμε μόνο ξένες ποικιλίες. Θα πρέπει να γίνει κάτι έτσι ώστε να αναβιώσουμε ελληνικές ποικιλίες- αυτό κάνουν ευτυχώς κάποιοι συνάδελφοι».

Ο Νίκος Γκότσης θεωρεί ότι οι Έλληνες παραγωγοί των προηγούμενων δεκαετιών …παρασύρθηκαν στη χρήση ξένων ποικιλιών αναμένοντας υψηλές αποδόσεις και γρήγορο πλουτισμό κάτι που δεν ήταν πάντα το αποτέλεσμα των προσπαθειών τους. «Οι ξένες ποικιλίες έχουν πολύ καλά σταφύλια. Κι εγώ φυτεύω ξένες ποικιλίες! Επιμένω όμως ότι πρέπει να φυτέψουμε περισσότερες ελληνικές ποικιλίες» μας λέει.

Κόστος παραγωγής

Το κόστος της παραγωγής είναι αυτό που απασχολεί τους παραγωγούς και φυσικά ο Νίκος Γκότσης δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση. Το κόστος (αλλά κυρίως η διαθεσιμότητα) των φιαλών, η χάρτινη συσκευασία και ορισμένες πρώτες ύλες είναι ο μόνιμος ‘πονοκέφαλος’ των οινοποιών. Ο συνομιλητής μας πραγματοποίησε αύξηση τιμών στις αρχές του 2023, ‘αναγκαστικές’ όπως μας επισημαίνει. «Δεν ξέρω που κι αν θα σταματήσει όλο αυτό με τις αυξήσεις στα κόστη» μας λέει προβληματισμένος και συμπληρώνει: «Κοιτούσα πριν λίγο τις τιμές των φιαλών που έχουν αυξηθεί τρεις φορές από τον Οκτώβριο του 2022. Για έναν οινοποιό είναι πολύ δύσκολο να προβλέψει τη διακύμανση των τιμών στις πρώτες ύλες και τα υλικά συσκευασίας που χρησιμοποιεί, όταν τα προϊόντα του βγαίνουν στην αγορά έξι μήνες μέχρι και δύο χρόνια μετά την παραγωγή τους. Δεν μπορούμε να προαγοράσουμε τεράστιες ποσότητες φιαλών- δεν είναι εύκολα διαχειρίσιμη η κατάσταση».

Ο ίδιος πάντως, αισιόδοξος και κουβαλώντας την (οικογενειακή) εμπειρία 120 και πλέον χρόνων, ετοιμάζεται για νέες επενδύσεις και κοιτάζει τόσο την ελληνική όσο και τη διεθνή αγορά.

You might also like